19 miljoen. Tegen u, meneer. 20 miljoen.
20 miljoen hier geboden.
21 miljoen. Achterin.
Er is een schilderij, van Rembrandt.
'De storm op het meer van Galilea' en hij staat er ook op.
Oude Rembrandt staat op het schilderij.
Hij staat daar midden in de storm en hij kijkt je aan.
Maar je kunt hem niet zien.
Dat komt omdat het schilderij gestolen is.
Er zijn veel schilderijen gestolen.
'Troep Leeuwen', hier links van mij. We beginnen het bieden met duizend.
Vroeger was schilderijen stelen een makkie. Je had geen wapen nodig.
Wat spierbundels en lef was genoeg.
En dat...
was dat.
Maar die tijd is voorbij.
We kunnen het ons niet meer veroorloven. We hebben procedures...
en veiligheidsmaatregelen. We hebben nu een beleid.
We doorzoeken tassen, we hebben alarmsystemen, scanners...
röntgenapparaten en camera's.
En we krijgen oefeningen. Het eerste wat we leren is:
Hang niet de held uit.
Dit is een overval.
Geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.
Het is een goed advies, geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.
Maar mocht zich de mogelijkheid voordoen...
moeten we de meest waardevolle stukken, in veiligheid brengen.
Dat is een safeloket, met tijdsvertraging.
Meer kun je niet doen.
Als je wilt dat mensen bieden...
Als je het pronkstuk voor 25 miljoen pond wilt veilen...
dan wil je dat ze gaan bieden.
650.000 pond.
Gekocht door 88. Gefeliciteerd, mevrouw.
Dames en heren, we nemen een korte pauze.
Straks zal onze veilingmeester Francis Lemaître...
de veiling leiden van Goya's 'Vliegende Heksen'.
Dank u wel.
We brengen de politie op de hoogte...
en we hebben zelfs ex-commando's uit Oekraïne...
in een busje voor de deur, voor 't geval er iets misgaat.
Simon, kom je? Ik ga zo beginnen.
VERLOREN
Hier gaan we.
En op het moment dat wij beginnen, doen de criminelen dat ook.
Maar ze komen niet op goed geluk. Wij hebben voorzorgsmaatregelen, zij plannen.
Ze doen onderzoek, leren alles over onze camera's en scanners...
en ex-commando's. Maar sommige dingen veranderen nooit.
Je hebt nog steeds spierbundels en lef nodig.
Goedemiddag, dames en heren. Welkom bij Delancy's.
We zijn vereerd dat wij dit prachtige kunstwerk van Goya mogen veilen.
'Vliegende Heksen'.
Goya, de vader van de moderne kunst en de eerste schilder van de geest.
We beginnen met 5 miljoen pond.
Dank u. 5 miljoen geboden.
5 miljoen 500 duizend, 6 miljoen.
10 miljoen hier vooraan. 11 miljoen aan de zijkant.
12 miljoen. 13 miljoen.
17 miljoen. Dank u. 18 miljoen.
19 miljoen. Geen geluk. Iemand 20?
21 miljoen pond. Neem uw tijd.
22 miljoen.
Een telefonisch bod. 26 miljoen.
27 voor die mevrouw.
Klein?
27 miljoen 500 duizend.
De laatste kans.
27 miljoen 500 duizend pond.
Verkocht aan 104.
Op de grond.
Gas.
Iedereen naar buiten.
Iedereen het gebouw uit.
Gasaanval.
Attentie.
Verlaat het gebouw. Maak geen gebruik van de liften.
Ga naar de dichtstbijzijnde nooduitgang.
Dus als het een keer gebeurt, raak dan niet in paniek.
Doe wat je geleerd hebt.
En als het kan, met de nadruk op als...
Als zich de mogelijkheid voordoet...
moeten we de meest waardevolle stukken in veiligheid brengen.
Stop maar.
Achteruit.
Denk eraan, hang niet de held uit.
Leg neer.
Geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.
Nee, niet doen.
Idioot.
Riz, rijden.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Trance (2013)
Vertaling: WinchesterGirl
Goedemiddag, verpleegster.
Hoe voel jij je? - Goed.
Al uit bed geweest?
Gelopen? - Ja, van alles.
Weet je wie jij bent?
Ik denk van wel. - Wil je naar huis?
Geweldig. We gaan verder, mensen.
Verdomme.
Simon, Franck wil je spreken.
Waar is het?
Dat weet ik niet. Het spijt me, Franck.
Je moet het ergens verborgen hebben.
Ja, dat moet wel... - Heb je het wel of niet gedaan?
Ik kan het me niet herinneren. Ik kreeg 'n klap.
Dat weet je nog wel?
Ik heb een litteken op m'n hoofd als aandenken.
Wat had je dan verwacht?
Jij viel me aan, ik had een geweer. Simon, het plan was simpel.
Je hoefde alleen het schilderij mee te nemen en het aan mij geven.
Dat weet ik. - Waar is het dan?
Ik kan het me niet herinneren.
Het spijt me, ik weet het echt niet, Franck.
Dat geheugenverlies is onzin. Iedereen weet dat.
Dat is het niet.
Dit gaat niet werken.
Wat bedoel je? - Hij kan het zich niet herinneren.
Hoe weet je dat?
Kijk naar hem. Als hij het zou weten, had hij het al verteld.
Weet je wat?
Ik zou je moeten doden.
Waarom doe je het dan niet?
Verlos me maar uit mijn lijden.
En dan kun je dat schilderij zelf gaan zoeken.
Geef hem iets te eten.
Zijn hersenen lijken op grote schaal in orde, maar op een kleinere schaal...
Wat wil je zeggen? - Misschien komen zijn herinneringen terug.
We kunnen alleen maar afwachten.
Kunt u helemaal niets doen? - Nee, alleen wachten.
Is er geen medicijn?
Er zijn geen medicijnen tegen geheugenverlies. - En een andere behandeling?
Hier. Kies er maar een uit.
Hypnose?
Hij zegt dat het kan werken.
Moet ik dan zeggen dat ik een gestolen schilderij kwijt ben?
Je verzint maar wat. - En als dat niet werkt?
Niet werkt?
Zij.
Waarom bij haar? - Geen idee. Leuke naam.
Je loopt door een grote ruimte.
Net zo'n ruimte als toen je in paniek raakte.
Je bent in Cape Canaveral en je bent de vluchtleider.
De raket staat klaar, je bent opgewonden...
maar je laat de raket niet te vroeg vertrekken.
Je ziet hoe de spin zijn web verlaat...
en langzaam over de grond naar je toe kruipt.
Er zit 10 kilometer lucht tussen jou en de grond...
en het geluid van de goed werkende vliegtuigmotoren...
stelt je gerust, want je weet...
dat je geen honger hebt...
en dat die gevoelens komen door stress en eenzaamheid...
en je ziet de bal over het gras rollen en in de hole verdwijnen.
Ik heet niet Simon Newton. Ik heet David Maxwell.
Ik ben mijn autosleutels kwijt.
Hou daar eens mee op. Zeg je naam.
Ik heet David Maxwell.
En wat als ik te veel vertel? - Maken we je wakker.
Mr Maxwell? - Dat ben ik. Het spijt me.
Is er iets? - Nee hoor.
Ik ben Elizabeth Lamb. - Ik ben Mr Maxwell.
Kom maar.
Dus je komt voor je autosleutels? - Ja.
Die liggen hierbinnen.
Dat zou ik willen. - Hang je jas op. Ga maar zitten.
Ben je al eerder gehypnotiseerd? - Nee.
Niet dat ik me kan herinneren.
Je hebt vast geprobeerd terug te denken waar je sleutels zijn?
Ik heb alles geprobeerd. Maar niks.
Uiteraard, dus...
Ik wil niet dat je vandaag naar je werk gaat.
Ik wil dat je achterover leunt.
En ik wil dat jij je ogen sluit.
We gaan beginnen.
Ik wil dat je aan iemand anders denkt.
Iemand die je het voor je kan doen.
Een andere man. Net als jij, maar je bent het niet.
Concentreer je op hem. Laat hem het overnemen.
Is hij daar?
Ja. - Is hij al onder hypnose?
Wil je hem een naam geven? - Simon. Simon Newton.
Haal hem daar weg. - Nee.
Goed, Simon. Welkom bij de sessie.
Dank je. Het is fijn om hier te zijn.
Ik wil dat jij je ontspant.
Je hebt een prettige stem.
En nu ga je nadenken.
Denk aan die sleutels. Je voelt ze in je hand.
De vorm. Het metaal.
En je ziet de kleur.
Blauw.
Een blauwe sleutelhanger.
Je denkt nu aan de laatste keer, dat je ze nog had.
Ik probeer te lopen.
Ze zitten in mijn zak.
Ik wil dat je ze in je zak ziet zitten...
vlak voordat je ze eruit haalde...
en je ze ergens neerlegde. Op een veilige plek...
waar je ze kan pakken, als je ze nodig hebt.
Waar lagen ze?
In de kledingkast.
Wat ligt er in de kledingkast?
Neem me niet kwalijk. Was ik onder hypnose?
Nee, je hebt je autosleutels gevonden.
Laat mij kijken.
Ik dacht aan het schilderij, maar zij zei steeds sleutels.
Het werkt dus niet.
Ze wist binnen 30 seconden zijn naam. En ze vond de autosleutels.
Zij weet precies wat er in hem omgaat.
Moet ik zeggen dat ik ze weer kwijt ben?
Hé, Simon. Jij bent een slimmerik. Dit is jouw schuld, dus jij verzint maar wat.
En zorg dat het lukt.
TOESTAND VEILINGHELD KRITIEK
VEILINGBAAS VERHOORD
'VLIEGENDE HEKSEN' SPOORLOOS
Je denkt vast dat ik je stalk.
Nee, ik denk dat jij erg gespannen bent.
Om eerlijk te zijn, ik kom nu niet voor mijn sleutels. Die heb ik gevonden.
Ik ben op zoek naar iets...
persoonlijks. En...
ik kan niet zeggen wat het is. Het is geen porno, dat beloof ik.
Maar ik moet het vinden.
Hypnose is het perfecte middel. Ik hoef niet te weten wat het is.
Ik wil dat jij je ogen sluit en denkt dat je in een lift staat.
Een grote lift met fluwelen wanden en dikke tapijten.
Als de deuren sluiten worden je oogleden zwaarder.
ZIT JE IN DE PROBLEMEN? - Je ogen worden zwaarder en de lift daalt...
besef je dat deze lift naar de ontspanning leidt.
LUISTEREN ZE MEE? - Je gaat steeds verder omlaag.
Je kunt uitstappen, maar je wilt doorgaan.
Dieper...
HOEVEEL? - Dieper...
Naar de ontspanning.
Eigenlijk wil je er nooit meer uit.
Het is hier heel veilig.
Zo comfortabel.
Zo ontspannen.
Ik wil niet meer met Simon praten.
Maar met die mannen die luisteren. Die hem pijn doen.
IK KAN JE HELPEN
Voel jij je veilig?
Veilig?
Ik denk niet dat je mij wat aan zal doen.
Je hebt absoluut gelijk.
Dat zou irrationeel zijn. En toch zijn we dat, hè?
We zijn soms zo stom. Irrationeel.
Het is denk ik angst. Angst voor het onbekende.
We zijn met z'n vieren en toch zijn we bang voor je.
Dat is niet nodig.
Goed om te horen.
Simon is een ongewoon individu.
Hij is zo in trance en er zo weer uit.
Maar hij heeft veel aan zijn hoofd.
Angst. Wrok. Woede.
Waarom heeft hij het denk je gedaan?
Hebzucht. - Vind je hem hebzuchtig?
Dat is iedereen, vroeg of laat.
Simon wilde dat schilderij. - Voor hemzelf?
Hij heeft het niet voor een ander gedaan.
Je bent er heel zeker van, hè?
Niet doen.
Kun je het? - Hypnotherapie werkt.
Maar?
Ik doe het alleen als partner.
Het vindersloon is 3 procent. - Dat is niet genoeg.
Begrijp je wat ik bedoel?
Het gaat niet om 't geld. Ik moet dezelfde status hebben...
anders heeft Simon geen respect voor me.
Als je wat wilt bereiken...
dan moet je stoppen met mensen proberen af te troeven.
Hypnotherapie is het veranderen van ongewenst of gestoord gedrag.
Het ongewenste gedrag van Simon is vergeten.
Dus hij doet het expres? - Niet zoals jij dat bedoelt, Dominic.
De meeste geheimen houden we verborgen voor onszelf.
Dat noemen we vergeten.
Ik wil dat jij je ogen sluit.
Ik wil dat jij denkt dat je thuis bent.
Thuis voel jij je veilig.
En heb je alles onder controle.
Je voelt je verfrist en positief.
En als de deurbel gaat...
ontstaat er een gevoel van enthousiasme.
Hallo? - Pakketje voor Simon Newton.
Ik kom eraan.
Hallo, postbode. Heel erg bedankt.
Je bent opgewonden...
maar je blijft kalm...
want je weet dat dit geen gewoon pakket is.
In het pakket zit de herinnering, waar je op wacht.
En als je het openmaakt, weet je weer wat je die dag deed...
en wat je met het schilderij hebt gedaan. En nu, op je gemak...
maak je het open.
Je haast je niet...
want het is een grote stap om zover te kunnen komen.
Rustig...
zonder de inhoud te beschadigen...
maak je het open.
Franck, mag ik? - Ja.
Gaat het wel?
Prima.
Hoe heb je ze ontmoet?
Via Riz. Ik kocht altijd drugs van Riz.
Dat was de reden. Ik had gewoon geld nodig.
Waarvoor? - Gokschulden.
Ik was...
verslaafd...
aan gokken.
Ik was er best wel goed in.
Maar niet goed genoeg.
En niet goed genoeg betekent niet goed, niet op dat niveau.
Ik heb alles geprobeerd om ermee te stoppen.
Ik had hypnose moeten proberen. - Ja.
Misschien de volgende keer?
Ik deed wat alle slechte gokkers doen.
Meer geld lenen en steeds hoger inzetten, hopende...
dat mijn kansen zouden keren. Toen dat niet gebeurde...
raakte ik in paniek.
Aan diverse mensen...
ben ik geld schuldig, geld dat ik niet heb. Nooit zal hebben.
En toen kwam dat schilderij. Dat verdomde schilderij.
Hou je van gokken, Simon?
Want ik durf er alles om te verwedden...
dat ik dit ding kan veilen voor meer dan 25 miljoen pond.
Ik weet dat het krankzinnig klinkt, maar het leek mij de oplossing.
Ik kende zelf geen criminelen, dus Riz bracht me hierheen.
Hij stelde me voor aan Franck.
Franck betaalde mijn schulden in ruil voor het schilderij.
Ik ben hem veel geld schuldig.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Hij is bang dat als hij het weer weet, dat je hem vermoordt.
Belachelijk. - O ja?
Heb jij wel eens iemand gedood, Dominic?
Ja, in Irak. Massa's, denk ik.
Dat is de artillerie. Dan zie je nooit wat je...
Nate. Heb jij iemand gedood? - Wat is dat?
En daarom zegt hij niets.
Zijn gedrag is niet gestoord, maar volkomen logisch.
Het is gewoon lijfsbehoud.
Waarom denk je dat hij jullie bedroog?
Wat stel je voor? Hoe laten we hem zich veilig voelen?
In een ideale wereld zou hij jullie vermoorden.
Dus dat is het? - Ideaal.
Wellicht wel.
Maar stel nou dat we daar niet voor gaan. Wat dan?
Hij moet zien wat jullie zwakke plekken zijn, waar jullie bang voor zijn.
Onzin. Dat gebeurt niet.
Hij moet weten dat jullie kwetsbaar zijn.
Als je soms denkt... - Ik speel geen spelletje.
Het antwoord is nee.
De stem die je nu hoort, is die van Simon.
Hij zegt een woord dat ik voor jullie heb bedoeld.
En als hij dat zegt...
komen jullie in je eigen wereld van angst...
en alleen hij kan jullie eruit halen.
Aardbei.
Simon, zeg het.
Aardbei.
Dat was geweldig.
Gaat het? - Ja, hoezo?
Hij weet het niet.
Sorry, man.
Zal ik je rug wassen?
Hoe ben je...
Nou, ik was vroeger... Je weet wel...
HANDBOEK VOOR HYPNOSE
We hebben wel genoeg. Dat hij zich veiliger voelt.
Dat hij 't zich kan herinneren. - Ik denk het wel.
Zo bereiken we wat. Daar hou ik van.
Straks hebben we het schilderij.
En wat doen we met Nate? Blijft hij zo doen als het woord aardbei valt?
Nee, een posthypnotische suggestie is veel moeilijker.
Maar je kunt het wel, hè?
Niet bij iedereen natuurlijk.
5 procent toch? Bij 5 procent van de bevolking?
Ja, die zijn extreem beïnvloedbaar.
5 procent. Wie had dat kunnen denken?
En wat kun je ze laten doen?
Gewoon een vraag, uit interesse.
Nou, als je de juiste persoon hebt...
en je kunt diep in hem doordringen...
en je hem in je macht krijgt...
heel hard werkt, en de tijd ervoor neemt...
en als je het goed doet...
kun je ze dwingen...
tot bijna...
alles.
Aardbei.
Daar rij je dan, in een cabriolet...
rijdend door het Franse platteland, met een mooie jonge vrouw.
De radio speelt een vergeten liedje...
en de zon brandt op jullie hoofden, in de warme wind.
En met elke kilometer die je rijdt...
lijken al je problemen ver achter je te liggen.
In een veld zonnebloemen ligt een laag gebouw...
van steen en met dakpannen.
Haar jurk, haar kuiten...
leiden je door een gang naar een zaal met schilderijen.
Caravaggio's 'Aanbidding'.
Cezanne.
Vermeers 'Concert'.
Van Gogh.
Modigliani.
Manet. Degas.
En Rembrandt zelf.
'De storm op het meer van Galilea'.
Dit zijn de verdwenen schilderijen...
gestolen of vernietigd, maar nu allemaal bij elkaar.
Authentiek, veilig.
Ze pakt je hand en neemt je mee naar de laatste kamer.
En hier ligt...
in deze magische, veilige plek...
wat je al had gevoeld.
Je opent het pakje...
en haalt er je herinnering uit.
De herinnering aan wat er die dag gebeurde, wat je toen deed.
En nu...
veilig en ontspannen...
besluit je te kijken.
Je wilt het weer weten.
50.000 pond.
Verkocht aan nummer 88.
Ik herinner mij die dag.
Ik herinner mij, dat ik het schilderij pakte.
Ik hou hem voor me.
Met een mes snijd ik het doek los.
Ik verberg het schilderij.
Ik loop door.
Geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard. Dat probeer ik te onthouden.
Ik dump het mes.
We moeten de meest waardevolle stukken in veiligheid brengen.
Franck? - Achteruit.
Leg neer.
Hij gaat kijken.
Dat kan ik niet toestaan.
Niet doen.
Op een veilige afstand...
zie je dat je geslagen bent.
Maar je blijft kijken.
Je blijft het je herinneren.
Ik heb het nog.
Ik kom bij en ik heb het schilderij nog.
Ik ga naar buiten. Ik hoor een geluid.
Ik moet weg. Ik kan daar niet blijven met dat schilderij.
Ik voel mijn hart trillen.
Mijn telefoon trilt.
Ik kijk ernaar.
De auto rijdt me bijna dood.
Zij zit erin. - Wie?
Jij.
Mijn god, is alles oké? - Elizabeth?
Ik ben Elizabeth niet. Moet ik een ambulance bellen?
Ik weet het nog.
Ik weet alles nog.
Zal ik je naar het ziekenhuis brengen? - Ja.
Moet ik je helpen met je gordel? - Waarom loog je tegen me?
Jij liet me alles vergeten.
Hij heeft het bij zich. - Hij heeft het schilderij.
Misschien moet ik toch een ambulance bellen.
Maak je jasje open. Wie belde jou?
Sorry. Laat me los.
Waar is het? - Ik wil niet dat je weggaat.
Laat haar gaan. - Vergeet haar.
Maak z'n jasje open.
Wat ga je doen met dat schilderij?
Laat hem zeggen waar het is.
Vertel.
Simon, hoor je me?
Ja, ik hoor je. - Zie je dat blauwe scherm?
Ik ga je beelden laten zien...
terwijl wij je hersenen scannen en kijken hoe je daarop reageert.
Je kunt het even stopzetten door aan één beeldje te denken.
De minst gekozen beeldjes verdwijnen tot er nog één over is.
Maar elke keer als je aan deze denkt...
krijg je een elektrische schok.
Hoe vaker je 't kiest, hoe zwaarder de schok.
Begrijp je dat?
Ik heb op de bank geslapen. Ik maakte me zorgen.
Ik heb gedroomd.
Dat was geen droom.
Ik heb...
Het spijt me heel erg.
Wat is een mens, Franck?
Niet mijn terrein.
Het is goed.
Geobsedeerd zijn van iemand is goed?
Maar gevoelens hebben...
wel.
Wij zijn...
de som van alles wat we zeggen, doen en voelen...
verpakt in één draad die constant vernieuwt en herinnert wordt.
Om jezelf te zijn, moet je constant jezelf herinneren.
Dat is een dagtaak, maar zo werkt het.
Toen je hem sloeg, brak de draad.
Hij repareert 't, met onechte herinneringen, met fantasieën.
Hij moet een leegte opvullen...
en dat doet hij met mij.
Is hij verliefd op je?
We noemen dat overbrengen.
Ik weet niet wat ik nu moet zeggen.
Maar waar is het schilderij?
Waar het altijd al was.
Maar nu ben jij het probleem. - Ja.
Maar ik ben misschien ook de oplossing.
Bij twijfel probeer je iets traditioneels.
Traditioneel? Goed, is dit wat?
Zou je...
een keer met mij uit willen?
Je gaat met hem neuken?
Alleen maar zodat zijn herinnering terugkomt?
Het is niet echt gebruikelijk, maar gezien de omstandigheden...
Haal me om acht uur op. - Waar wil je naartoe?
Kies jij maar. Maakt mij niet uit.
De koffie loopt.
Maar wel met een zender. - Doe niet zo raar.
Ik wil niet dat je alleen met hem bent.
Het hoeft voor mij ook niet.
Dus als jij een andere oplossing hebt voor deze obsessie...
dan hoor ik die graag.
Ik ben hier al een tijd niet geweest.
Dank je wel.
Wat raad je me aan? - Ik...
neem meestal steak, maar dat is een leugen.
Ik neem hier nooit steak.
Ik ben hier nog nooit geweest.
Simon. Je moet naar therapie.
Ik voel me de laatste tijd wat verward.
Ik beeldde me in dat ik hier geweest was.
Ik dacht echt dat ik die ober kende.
En dan? - Ik geef hem wat hij wil...
en hij is voor mij.
Daarna geeft hij mij wat ik wil.
Wat wij willen. - Zo simpel?
Hij krijgt niet echt elektrische schokken.
Dat denkt hij alleen maar.
Stop hier links maar. Dank je.
Hier woon ik.
Het is al goed. - Fijne avond.
Er is een probleem. Hij is jaloers. - Jaloers?
Op mij? Wat schattig. En daarom wil hij niet met je naar bed.
Het ligt ingewikkeld, maar dat zei hij wel.
Hoe komt hij daarbij? - Dan moet je bij jou zijn.
Is het nu mijn schuld?
Ik geef niemand de schuld, Franck.
Dat doe je wel. Je kan 't niet vanwege dit, of vanwege dat.
Er is altijd wat, maar het is nooit jouw schuld.
Partners, Franck.
Hij moet respect voor me hebben. Een veilig gevoel.
Hij moet onze angst zien.
In een ideale wereld, zou hij ons vermoorden.
In een ideale wereld, zou jij hem hypnotiseren...
bezorg je mij dat schilderij en verspilt niet langer mijn tijd.
Simon, met Nate. We moeten praten.
Kom maar naar boven.
Ik mag niet vergeten...
dat je een crimineel bent.
Heb je een vriend? - Vraag je dat nu pas?
Nee. Ik ben vrijgezel.
Hoe kan dat?
Ik had een relatie, hij was gewelddadig...
dus nu ben ik vrijgezel.
Heb je zijn adres?
Erg aardig van je...
maar dat hoeft echt niet.
Je moet hem terugpakken.
Een beetje boos worden.
Dan ben je een slachtoffer.
Ik ben verdergegaan.
Dat is de enige echte overwinning.
Waarom doe je dit?
Omdat het wat anders is.
Als jij elke dag te maken had met morbide obesitas...
paniekaanvallen...
dan zou jij dat ook doen.
Mag ik je wat zeggen?
Liever niet.
Luister...
Of je me nog een keer kan zien?
Dat wilde ik niet echt zeggen, maar...
Ik bedoel...
Ja, dat denk ik wel.
Wees voorzichtig.
Naarmate het beeld duidelijker wordt...
zie je wat hij je heeft aangedaan.
Je ziet al die vreselijke dingen. Maar bij elk beeld...
dat tot je doordringt...
ben je meer vastbesloten dan ooit.
Je weet dat het mogelijk is...
om te veranderen en verder te gaan.
Dit zal niet je leven bepalen.
Je laat je niet kapotmaken door de herinnering...
zoals je werd kapotgemaakt door de daad.
Dit hoort bij 't plan, hè? - Waar heb je 't over?
Jullie tweeën.
De waarheid uit me krijgen en me dan dumpen.
Simon, kalmeer. - Hoe lang neuk je al met Franck?
Hoe kom je daarbij? - Het is toch waar?
Je weet dat het niet zo is. - Waarom zou Nate daarover liegen?
Hij wil Franck weg hebben. Hij wil dat schilderij.
Ik geloof je niet.
Wat niet? Dat mensen hebzuchtig zijn? Word toch eens volwassen.
Je verzint steeds smoesjes om me niet aan te raken...
en nu kom je ineens met een krankzinnige fantasie...
Wacht.
Ik weet wat je wilt.
Ik moet iets doen.
Hoe wist je dat?
Je hebt het mij verteld.
Sluit je ogen.
Relax.
Weet je nu waar het is? - Misschien.
Heb je het haar al verteld?
Wil je praten? - Ja, het wordt tijd.
We zijn er allemaal. Ga je het ons vertellen?
Ja. - Goed.
Ja, echt. Ik...
Sorry, ik ben een beetje nerveus. - Dat geeft niet.
Kan ik even naar de...
Natuurlijk. - Ik ben zo terug.
Hoe lang gaat dit duren? - Rustig, hij zou wachten.
Wedden dat hij gaat liegen? - Dat raad ik hem niet aan.
Als blijkt dat hij liegt, doden we hem.
Dat zouden we toch sowieso doen?
Inderdaad.
Hallo? - Met mij.
Waar ben je? - Bij Franck thuis.
Wat doe je daar? - Elizabeth, ze gaan me vermoorden.
Je had gelijk. Dat waren ze altijd al van plan.
Daarom moest ik dat schilderij verstoppen.
Simon, rustig blijven.
Waar ben je nu? - In de gang. De deuren zijn dicht.
Alle deuren zitten op slot.
Ga naar Francks slaapkamer.
Er is een zwembad. En een gang.
Zie je het nachtkastje? - Ja.
Open de la.
Nee, de onderste.
Ligt er een pistool? - Ja.
Denk je dat je het kan gebruiken? - Weet ik niet. Nog nooit gedaan.
Moet ik de politie bellen? - Nee.
Het is beter zo.
Ik moet je wat vertellen.
Ben je er klaar voor?
Ik herinner het me weer.
Waar ik het heb verstopt.
Je hoeft het me niet te vertellen. - Dat moet wel.
Ik zie je misschien nooit meer.
Ik moet het je vertellen.
Vertel het maar.
Het ligt in een rode Alfa Romeo in de parkeergarage in Marble Arch.
Ik hou van je, Simon. - Ik ook van jou.
Alsjeblieft, Simon.
Rustig, je hebt het mis. Het is niet wat je denkt.
Ze gebruikt je, Simon. Net zoals ze ons heeft gebruikt.
Ze heeft je vanaf het begin af aan gebruikt.
Waar is ze naartoe?
Laat haar niet ontkomen.
Ik weet 't, Franck.
Wat je met me gaat doen. - Dat komt van haar, dat is niet echt.
Ze komt niet meer terug. Zodra ze het heeft, is ze weg.
Als ik je had willen doden, waarom leef je dan nog?
Omdat ze van me houdt. En ik hou van haar.
Zo denkt ze over je.
Dit is mijn wapen, en het is leeg. Ze heeft het van me gestolen.
Waar ga jij naartoe?
Ik heb dit.
Wie weet het?
Zij. - Laat haar met rust.
Hij vond het de eerste keer al. Tijdens zijn eerste sessie.
Weet je het nog?
Je dacht dat jij je autosleutels had gevonden.
Maar het zit daarin. In de auto. - Nee, ik heb het helemaal doorzocht.
Niet in zijn auto. In die andere.
De rode.
Waar is het? - Ik kan 't je laten zien.
Kleed hem aan.
Ga het halen. En neem hem mee.
Wat is dit? - Wees blij dat je nog meedoet.
Ga het halen.
Breng het hierheen en wij houden haar wel in de gaten.
Zeg iets.
Sentimenteel gedoe.
Ze geeft 't niet op, hè?
Ga het halen, baas.
Je hebt echt geluk dat je nog meedoet.
Wat drinken? - Ja. Proost.
Die heeft ze me gegeven.
Zo denkt ze over me.
Ik heb haar niet aangeraakt. - Wacht.
Je wist het.
Jij...
wist...
wat ik graag wil...
nietwaar?
Help me.
Naar beneden.
Niet doen.
Hij kan ons helpen. Simon?
Zo stom van me. Ik was het land uit.
Idioot die ik ben. Ik kan mijn kaartje nergens vinden...
maar ik heb de auto nodig. - 1848 pond.
Zo'n fout maak ik nooit meer.
Niet hier.
Franck weet een goede plek. Toch, Franck?
Jij mag rijden.
Jij ook. Achterin.
Bind je hand vast aan het stuur. Strak...
Strakker. Zo.
Ik wil weten wat er gebeurd is.
Het zit allemaal in mijn hoofd, hè?
Er zit iets verstopt...
in mij.
Wat? - Een herinnering.
Een herinnering?
Weggedrukt?
Er zijn dingen die jij je beter niet kan herinneren.
Niet doen.
Franck, je leeft nog omdat ik dat wil, maar ik kan me bedenken.
Ik heb een vrije wil.
Toch? - Ja.
Goed dan.
Eens kijken of dat zo is.
Breng me er naartoe.
We gaan anderhalf jaar terug.
Je wilt stoppen met gokken. Dat was alles.
Alles.
Je kiest een willekeurige hypnotherapeut. Je gaat naar haar toe.
Simon Newton. - Heel erg bedankt.
Ik ben Elizabeth Lamb.
Aangenaam. - Simon Newton. Hallo.
Ga maar zitten. - Dank je wel.
Waar wil je over praten?
Ik heb een klein probleempje met online gokken.
Maar ik heb nog genoeg geld om uit eten te gaan en zo.
Jullie kunnen het goed vinden. Er is meteen een klik.
De behandeling begint.
Maar je verslaving is hardnekkig en er zijn meerdere sessies nodig.
Proost. We zouden dit met drank moeten doen.
Er ontstaat een hechte band.
Ik mis je als ik hier niet ben.
Te hecht.
Jullie krijgen een verhouding.
Een seksuele verhouding.
Blijf daar.
Ze weet dat het niet kan.
Het mag niet, niet met een cliënt. Maar ze doet 't toch.
Als je naar de Sixtijnse Kapel kijkt, zie je geen haar.
Haar herinnert ons aan onze oorsprong.
Maar zonder haar heb je perfectie. Puur.
Natuurlijk, kunst ontwikkelt zich, maar dit was Goya's fout.
'De Naakte Maja'. Daarna is het er altijd. Haar.
Ja, dat is haar.
Moderne kunst. Geen perfectie meer.
Oké, ik begrijp het.
Ze doet alles voor je.
Je wordt verliefd...
op het soort perfectie, waar jij van houdt.
Een olifant? - Nee.
Van Goya, 'Vliegende Heksen', waar ik 't over had.
Maar je wordt bezitterig.
Achterdochtig. Dag en nacht...
ben je bang haar te verliezen. Het kwelt je.
En je wordt jaloers.
Met wie sms je? - Werk.
Je denkt dat je van haar afhankelijk bent.
Dat je zonder haar sterft.
Je begint haar te haten, net zoals je van haar houdt.
En op een avond...
als je denkt dat ze naar 'n andere man kijkt...
Hou je mond.
Ga zitten. Is het geen leuk stel?
Kijk maar naar hem. Geef je ogen maar de kost.
Elizabeth. - Nee, ik ga weg.
Ze weet dat ze ermee moet stoppen.
Ze moet het uitmaken, maar jij laat haar niet gaan.
Je gaat door.
Je verontschuldigt je. Je schrijft brieven waarin staat dat het nooit meer zal gebeuren.
Je huilt, je belt. Ze is bang.
Ik wil twee minuten met je praten.
Doodsbang.
Ze weet dat als dit doorgaat...
het maar tot één ding kan leiden.
Hoe gaat het?
Ik wil mijn excuses maken en jij moet 't aanvaarden.
Als je dat doet, laat ik je met rust. Dat beloof ik.
Uiteindelijk...
weet ze dat je haar zal doden.
Stop. Simon, je doet me pijn.
Het is goed. - Dat is het niet.
De politie doet er niets mee.
Advocaten zeggen dat ze haar naam moet veranderen, emigreren...
Maar dat doet ze niet.
Ze wil niet twee keer een slachtoffer worden.
Ze grijpt de macht.
Ze gebruikt de therapie waar jij mee door wilt gaan.
Het is niet het gokken dat je wilt vergeten. Maar ik.
Je wilt mij vergeten.
Heb je het me laten vergeten?
Ze zorgt dat jij haar wil vergeten.
Je vergeet mij.
Je vergeet ons.
En je voelt je zo ontspannen. Zo vrij.
Ga weg.
En geleidelijk aan, per dag...
week na week, gebeurt dat.
Je belt minder vaak.
De passie neemt af.
Je komt te laat voor therapie.
En op een dag kom je helemaal niet.
Eindelijk heb jij je herinnering aan mij weggedrukt.
Maar je wist het.
Je wist dat ik eens terug zou komen.
Op een dag.
Je herinnering is niet vernietigd. Het zit opgesloten in een kooi.
En met genoeg kracht, en geweld...
kan het slot opengebroken worden.
De herinnering komt terug.
Niet helemaal.
Maar sterk genoeg om je het gevoel te geven...
dat je bedrogen bent.
Om je kwaad te maken.
Hoe zag ze eruit?
Jij.
Gaat het wel?
Elizabeth.
Ik ben niet Elizabeth. Moet ik een ambulance bellen?
Ik weet het nog.
Ik weet alles nog. - Zal ik je naar 't ziekenhuis brengen?
Als de herinnering terugkomt...
Zal ik je helpen met je gordel? - Waarom loog je tegen me?
Jij liet me alles vergeten.
Misschien moet ik toch een ambulance bellen.
Laat me los. - Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet dat je weggaat.
En toen...
Sorry, maar ik ben niet die Elizabeth.
Een paar maanden later kwam je terug.
Dat...
ben ik.
Is er iets?
Natuurlijk niet.
Ik ben Elizabeth Lamb.
Dus je komt voor je autosleutels? Die liggen hier.
Stop.
Geef haar de sleutels, Franck.
Het ligt in de kofferbak.
Ligt het daar, Elizabeth?
Elizabeth, ligt het daar?
Het spijt me.
Ik wil het niet.
Volgens mij wilde ik het ook nooit.
Misschien kun jij het me een keer vertellen.
Simon, je hoeft dit niet te doen.
Ik wil vergeten dat jij dit gedaan hebt.
Breng het naar mij.
Stop.
Alles in orde?
Mag ik je iets vertellen?
Liever niet.
Pakketje voor Le Pere. - Dank je wel.
Hallo, Franck.
Staat goed, vind je niet?
Zo aan de muur.
Ik dacht dat het me te veel aan hem liet denken...
maar ik denk juist aan jou.
Je wilt dat ik het terugstuur, hè?
Of verkopen en het geld deel.
Maar...
je weet dat ik dat niet kan doen.
Het betekent te veel voor me.
Ik heb er zo hard voor gewerkt.
Simon, je vergeet me.
Je vergeet ons.
Zelfs als je degene van wie je houdt bent vergeten...
blijf je gokken...
liegen, bedriegen...
en stelen.
Verkocht.
Steel een schilderij voor haar.
Simon, een schilderij voor de vrouw die je pijn hebt gedaan.
De vrouw die je achterliet.
BRENG HET NAAR MIJ TOE
Misschien dat je me ooit zult vinden.
Dat hoop ik echt.
Maar als dat te veel voor je is...
als je wilde dat we elkaar nooit hadden ontmoet...
dat dit nooit was gebeurd...
dan kan ik het weg laten gaan.
Je hoeft alleen maar het scherm aan te raken.
Druk hier...
en volg mijn stem.
De keus is aan jou.
Wil je herinneren of wil je vergeten?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: WinchesterGirl